Kontrast w PDF: sprawdź tekst i pola formularza według WCAG

Wrzuć plik PDF, a narzędzie zmierzy współczynnik kontrastu dla każdego przebiegu tekstu wobec tła, na którym ten tekst naprawdę leży, oraz dla obramowań i napisów w polach formularza. Dostaniesz werdykt dla poziomu AA, listę par kolorów, informację o poziomie AAA i podgląd stron z zaznaczonymi miejscami poniżej progu.

Plik jest czytany i mierzony lokalnie w Twojej przeglądarce. Nie wysyłamy go na serwer ani nikomu nie udostępniamy.

To automatyczny pomiar orientacyjny: narzędzie liczy współczynnik kontrastu dla tekstu i pól formularza, które potrafi odczytać z pliku. Nie jest audytem dostępności ani certyfikacją zgodności z WCAG, PDF/UA czy przepisami; nie ocenia struktury dokumentu, tekstu alternatywnego, kolejności czytania ani treści. Tekst zamieniony na krzywe, skany i zawartość obrazów pozostają poza pomiarem, a kolory CMYK i profile ICC przeliczamy na wartości ekranowe. Brak elementów poniżej progu nie oznacza, że dokument jest dostępny. Wynik potwierdź w docelowym środowisku odbiorcy; decyzja o publikacji pliku należy do Ciebie. Zasady korzystania z Narzędzi określa Regulamin.

Przeciągnij tu plik PDF lub kliknij, aby wybrać
PDF · do 60 MB · do 300 stron · pomiar w przeglądarce

Współczynnik kontrastu i progi WCAG: 4,5:1, 3:1 oraz 7:1

Współczynnik kontrastu porównuje jasność dwóch kolorów: tekstu i tła, na którym ten tekst leży. Liczy się go z luminancji względnej obu kolorów w przestrzeni sRGB, a wynik mieści się między 1:1 (dwa identyczne kolory) a 21:1 (czerń na bieli). WCAG 2.1 w kryterium 1.4.3 wymaga na poziomie AA co najmniej 4,5:1 dla tekstu zwykłego i 3:1 dla tekstu dużego, a w kryterium 1.4.6 na poziomie AAA odpowiednio 7:1 i 4,5:1. Tekst duży to stopień pisma od 18 pt albo od 14 pt, jeśli jest pogrubiony; w pliku PDF punkt normy jest tym samym punktem, co punkt dokumentu, więc nic nie trzeba przeliczać. Osobny próg 3:1 wprowadza kryterium 1.4.11 dla elementów nietekstowych: obejmuje między innymi granicę pola formularza, czyli ramkę albo wypełnienie, po których użytkownik rozpoznaje, gdzie ma kliknąć i wpisać dane. Progi porównujemy na wartości surowej, a na ekranie pokazujemy współczynnik obcięty w dół do dwóch miejsc, żeby 4,499 nie wyglądało jak zaliczone 4,5.

Co to narzędzie mierzy w pliku PDF

Kolor tekstu odczytujemy wprost ze strumienia treści strony, razem ze stopniem pisma, pogrubieniem i przestrzenią barw. Kolor tła bierzemy z próbki strony wyrenderowanej tak, jak widzi ją czytnik: pod literami może leżeć prostokąt, zdjęcie, gradient albo wypełnienie pola, więc sam odczyt koloru z pliku tu nie wystarcza. Z formularzy narzędzie zbiera granice pól (próg 3:1), wypełnienia pól oraz kolor i stopień pisma z domyślnego wyglądu tekstu pola. Gdy pole ma własny zapisany wygląd, rozstrzyga próbka obrazu, a kolory zadeklarowane w pliku służą już tylko do porównania i do zgłoszenia rozjazdu. Granicę pola wyznacza tak samo ramka, jak i wypełnienie: wystarczy, że jedno z nich ma 3:1 wobec strony, a pole bez żadnej widocznej granicy zgłaszamy jako niespełnione kryterium. Pole tylko do odczytu również podlega pomiarowi: skoro przekazuje treść, obowiązuje je ten sam próg 4,5:1, a wyszarzony tekst w takim polu jest jedną z częstszych przyczyn niedostępnych formularzy. Samo tło sekcji albo kolorowy pasek nie mają żadnego progu, bo kontrast dotyczy zawsze pary tekst i tło; dopiero litera położona na tym pasku daje pomiar. Kolory CMYK i kolory z profilem ICC przeliczamy na wartości ekranowe tą samą formułą, której używa podgląd, więc w druku wynik będzie zależał od profilu i podłoża. Granicy pola tylko do odczytu nie oceniamy, bo kryterium 1.4.11 wyłącza komponenty nieaktywne; tekst w takim polu podlega progowi jak każdy inny.

Czego narzędzie nie zmierzy i po co w ogóle to sprawdzać

Poza pomiarem zostaje tekst zamieniony na krzywe oraz skany i zrzuty ekranu: dla pliku to rysunek albo obraz, w którym nie ma liter do odczytania. Takie strony wymieniamy osobno, zamiast udawać, że są w porządku. Poza pomiarem są też pliki zaszyfrowane, tekst zasłonięty innym obiektem i tekst rysowany w trybie niewidocznym, na przykład warstwa rozpoznana z obrazu. Tekst przezroczysty to co innego niż niewidoczny: widać go na stronie, więc mierzymy go z próbki obrazu strony i pokazujemy kolor, który naprawdę widać. Przy przezroczystości kolor widziany bywa o jeden poziom jasności inny niż wartość papierowa, bo podgląd zaokrągla składanie kolorów; żadnego progu ta różnica nie przesuwa. Podgląd i pomiar dotyczą wyglądu zapisanego w pliku: kolorowe wyróżnienie pól i czerwone obwódki pól wymaganych, które czytnik nakłada dopiero przy wypełnianiu, nie są częścią dokumentu i nie są mierzone. Sprawdzanie kontrastu ma wymiar praktyczny i prawny: dokumenty publikowane przez podmioty publiczne obejmuje ustawa o dostępności cyfrowej stron internetowych i aplikacji mobilnych podmiotów publicznych, która odsyła do WCAG na poziomie AA, a od 28 czerwca 2025 roku Europejski Akt o Dostępności objął także usługi rynkowe: handel elektroniczny, bankowość, transport i książki elektroniczne, a więc faktury, umowy, regulaminy i formularze rozsyłane w PDF. Poza przepisami liczy się zwykła czytelność: na słabym ekranie, w pełnym słońcu i przy druku w skali szarości zbyt jasny tekst po prostu znika.

Potrzebujesz dostępnego PDF? Poprawimy plik